Florence is de hoofdstad van Toscane

Florentijnse kunst en geschiedenis

Florence is de hoofdstad van Toscane. De stad werd door de Romeinen gesticht als Florentia. In de Middeleeuwen, na het verval der Barbaarse tijden, herbloeide de stad ten tijde van het Karolingische tijdperk en beleefde een gouden periode tussen de 11e en 15e eeuw als vrije Gemeente, toen er een evenwicht was tussen de macht der Keizers en de macht der Pausen die de interne twist tussen Guelfen en Ghibellijnen wist te overstijgen.

In de 15e eeuw begon de heerschappij der Medici's over de stad.
Zij werden vervolgens, dankzij een territoriumuitbreiding ten gevolge van een politieke daad, Groothertogen van Toscane.
Deze periode, de Renaissance, wordt beschouwd als het toppunt zowel van de Florentijnse kunst en cultuur als van de politieke en economische macht van de stad.

Op het Groothertogdom van de Medici’s volgde in de 18e eeuw dat van de Lotharingers, tot de stad in 1860 deel ging uitmaken van het eengemaakte Koninkrijk Italië, en er van 1865 tot 1871 de hoofdstad van was. Florence is een van de belangrijkste steden op het vlak van kunst en geschiedenis. Hierbij enkele monumenten en musea die u kunt bezichtigen:

Piazza del Duomo

De Duomo, gewijd aan Santa Maria del Fiore, is de Kathedraal van Florence. Het is een voorbeeld van Italiaanse gotiek ontworpen door Arnolfo di Cambio (1245-1302) en een van de grootste bouwwerken uit die tijd. Van primair belang zijn de frescoschilderingen aan de linker zijde, afbeeldingen van ridderlijke monumenten van generaal “Condottiero” Paolo Uccello (1436) en Andrea del Castagno (1456).

De Koepel van de dom is van de hand van Filippo Brunelleschi, die de bouw ervan begon in 1420. De diameter van de breedste zijde is 41,50 m. Dit is zowat de maximale toegelaten breedte voor eender welk type koepel. Van bijzonder belang is de door Brunelleschi gebruikte techniek die voor die tijd erg vooruitstrevend was omdat de koepel zonder pantser gebouwd werd en in plaats daarvan tijdens de bouw op zichzelf steunde dankzij de dubbele kap. De koepel werd in 1436 voltooid en de gewelven ervan werden beschilderd door Giorgio Vasari (1511-1574) en Federico Zuccari (ca. 1540-1609) met een fresco die het Laatste Oordeel uitbeeldt. De Doopkapel gewijd aan Johannes, patroonheilige van Florence herbergde de in de 16e eeuw ontmantelde doopvont. De doopkapel is achthoekig en bekleed met meerkleurige marmersoorten en heeft een piramidevormig dak met lantaarn.
Wereldberoemd zijn de bronzen poorten ontworpen door verschillende kunstenaars als Andrea Pisano (zuiderpoort) en Lorenzo Ghiberti (noorder- en oosterpoort).

De Campanile of klokkentoren van de kathedraal, beter bekend onder de naam “CAMPANILE VAN GIOTTO” heeft een hoogte van 85m en bestaat uit 5 verdiepingen. De toren is ontworpen door Giotto, hoewel toen hij in 1337 stierf alleen het onderste gedeelte afgewerkt was. Het werk werd voortgezet door Andrea Pisano (ca. 1290-1349) die de verdieping met de schietgaten realiseerde, en Francesco Talenti (1325-1369) die de drie bovenste verdiepingen voor zijn rekening nam.

 

 

 

 

De Uffizi-galerij

Een van de bekendste musea ter wereld omwille van de uitzonderlijke verzamelingen oude schilderijen en standbeelden. Tussen de verzamelingen 14e eeuwse- en Renaissanceschilderijen bevinden zich absolute meesterwerken, denken we maar aan Giotto, Leonardo da Vinci, Rafael, Michelangelo, Caravaggio, Verrocchio en vele anderen.

Eveneens belangrijk zijn de verzamelingen van Duitse, Hollandse en Vlaamse schilders als Dürer, Rembrandt en Rubens. Het parcours bevindt zich op de tweede verdieping van het grote complex dat gebouwd werd tussen 1560 en 1580, en omvat 45 zalen en toegangsruimtes langs drie galerijen. Het complex van Vasari herbergt meer belangrijke verzamelingen: de Collectie Contini Bonacossi en het Gabinetto Disegni e Stampe (tekeningen en etsen).

Gang van Vasari: een handende gang ontworpen door Vasari in 1565, die het Uffizi-complex verbindt met Palazzo Vecchio en Palazzo Pitti. Er hangen belangrijke schilderijen uit de 17e eeuw en zelfportretten.

 

Palazzo Pitti

Gebouwd rond 1450 en voormalige residentie van de groothertogen van Toscane en vervolgens van de koningen van Italië. Vandaag de dag herbergt het verschillende belangrijke verzamelingen schilderijen en beeldhouwwerken, kunstvoorwerpen, porselein en een galerij gewijd aan klederdracht. Achter Palazzo Pitti bevindt zich de tuin van Boboli, een der bekendste tuinen van Italië. De Palatijnse Galerij en de Koninklijke Appartementen nemen de hele adellijke verdieping van Palazzo Pitti in beslag. De Palatijnse Galerij in de linker vleugel van het Palazzo werd tussen het einde van de 18e eeuw en de eerste decennia van de 19e eeuw door de Lotharingers gecreëerd. Zij hingen inde voornaamste zalen vooral meesterwerken afkomstig uit de collecties van de Medici’s, met kunstwerken van Rafael, Titiaan, Caravaggio, Rubens, Pietro da Cortona en andere Italiaanse en Europese meesters.

De Koninklijke Appartementen bezetten de veertien schitterende zalen in de rechter vleugel van het Palazzo, ooit privéresidentie der heersende families, met meubilair en kunstwerken uit de 16e tot de 19e eeuw.

Ponte vecchio

De Ponte Vecchio is de oudste brug van Florence en dateert waarschijnlijk van de Romeinse periode. De brug werd gebouwd op het punt waar de Arno op zijn smalst was in 1345. De brug is breed genoeg om aan weerszijden portieken te herbergen met daarin de karakteristieke werkplaatsjes (ooit waren deze uit hout en voornamelijk betrokken door slagers; na de bouw van de gang van Vasari erboven werden ze evenwel vervangen door gemetselde exemplaren en werden de slagers vervangen door goud- en zilversmeden). Via deze gang van Vasari konden de Medici’s hun familieresidentie Palazzo Pitti bereiken zonder over straat te hoeven. Vanaf het midden van de brug, ter hoogte van de buste van Benvenuto Cellini, heeft men een mooi uitzicht over de Arno.

 

 

Piazza della signoria en Palazzo Vecchio

De Piazza della Signoria, burgerlijk en politiek centrum van de stad van de Middeleeuwen tot nu, is een speciaal urbanistisch geheel dat vorm begint te krijgen vanaf 1268. Het Palazzo della Signoria of Palazzo Vecchio zoals we het nu kennen is het resultaat van minstens drie bouwfases sinds 1300, naar een ontwerp van Arnolfo di Cambio. De voorzijde van het Palazzo geeft uit op het plein. De 14e eeuwse Loggia dei Lanzi naast het Palazzo herbergt beroemde beeldhouwwerken. Voor de gevel van het Palazzo Vecchio staan verschillende standbeelden waaronder Michelangelo’s “David” (het origineel staat in de Galleria dell’Accademia).
Het Salone dei Cinquecento, de Studiolo (werkkamer) van Franciscus I en de vier monumentale appartementen: het Appartement der Elementen, het Appartement van Eleonora di Toledo, het Appartement van Voornamen van de Gilden en het Appartement van Leo X, waar zich vandaag de dag de audiëntiezaal bevindt van de burgemeester en de raad van de stad. In het Salone dei Duecento vinden de gemeenteraadszittingen opnieuw plaats waardoor deze zaal niet altijd voor het publiek toegankelijk is.

 

Het Museum Bargello

Het palazzo zelf is een van de oudste publieke gebouwen van Florence. De bouwperiode is te situeren rond het midden van de 13e eeuw. Oorspronkelijk was het gebouw bestemd voor de Capitano del Popolo (Kapitein van het Volk), waarna het achtereenvolgens zetel van de Podestà en zetel van de Bargello (Kapitein van Justitie) werd. Zo bevond zich hier tussen 1500 en eind 1700 de Florentijnse gevangenis. Sinds 1850, toen het een Nationaal Museum werd, staan hier enkele van de belangrijkste beeldhouwwerken van de Renaissance, waaronder meesterwerken van Donatello, Michelangelo en Cellini.